| تبليغات | X |
|
بیکس و تنها
|
|
اگر روزي كسي از من بپرسد كه دگر قصدت از اين زندگي چيست؟
بدو گويم كه چون مي ترسم از مرگ مرا راهي به غير از زندگي نيست من آندم چشم بر دنيا گشودم كه بار زندگي بر دوش من بود چو بي دلخواه خويشم آفريدند مرا كي چاره اي جز زيستن بود من اينجا ميهماني ناشناسم كه با نا آشنايانم سخن نيست بهركس روي كردم ديدم آوخ! مرا از او خبر او را ز من نيست حديثم را كسي نشنيد نشنيد درونم را كسي نشناخت نشناخت بر اين چنگي كه نام زندگي داشت سرودم را كسي ننواخت ننواخت برونم كي خبر داد از درونم؟كه آن خاموش و اين آتشفشان بود. نقابي داشتم بر چهره آرام كه در پشتش چه طوفانها نهان بود همه گفتند عيب از ديده توست جهان را بد چه مي بيني كه زيباست ندانم راست است اين گفته يا نه؟ولي دانم كه عيب از هستي ماست چه سود از تابش اين ماه و خورشيد؟كه چشمان مرا تابندگي نيست؟ جهان را گر نشاط زندگي هست مرا ديگر نشاط زندگي نيست
روزي كه خداوند تو را مي آفريد از او زمان مرگت را پرسيدم !
ميداني چرا ؟ براي اينكه پيش از تو بميرم و هيچ گاه مرگت را نبينم . ميخواهم تا هميشه برايم زنده باشي تا هميشه . تو ديگر تنها نيستي
نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385ساعت 19:58 توسط مهدی بیکس |
اي خــــــــــــــدا اي خــــــــــــــدا............ آنکه در تنهاترين تنهايي ام تنهاي تنهايم گذاشت.... در تنهاترين تنهاييش تنهاي تنهايش نذار..........
چه جوابم بدهي ... چه جوابي ندهي چه مرا ياد کني... چه براني از خود من تو را ميخواهم چه تو باشي يانه تو مجازات مني .. به عذابي شيرين تکيه به شونه هام نکن من از تو افتاده ترم ما که به هم نمي رسيم بسه ديگه بزار برم کي گفته بود به جرم عشق يه عمري پرپرت کنم حيف تو نيست کنج قفس چادر غم سرت کنم من نه قلندر شبم نه قهرمان قصه ها نه برده اي حلقه به گوش نه ناجي فرشته ها من عاشقم همين و بس غصه نداره بي کسيم قشنکيه قسمت ماست که ما به هم نمي رسيم
|
درباره وبلاگ |
